Dlaczego moje dziecko jest homoseksualne?

Artykuł ten jest częścią większego artykułu „My rodzie. Pytania i odpowiedzi rodziców gejów, lesbijek i osób biseksualnych.” Możesz wrócić do spisu treści lub skorzystać z menu po lewej stronie (Na telefonie – dolna cześć strony).

Rodzice zadają sobie to pytanie z różnych powodów: być może przeżywają okres żałoby po utracie wyobrażenia, jakie mieli o swoim dziecku; obawiają się, że mogli popełnić jakieś błędy; podejrzewają, że może ktoś uwiódł i „wprowadził” ich dziecko w świat homoseksualny; albo zastanawiają się, czy istnieją biologiczne przyczyny homoseksualności.

Reakcją rodzica jest często gniew

Bywa, że reakcją rodziców na wiadomość o homoseksualności dziecka jest szok, zaprzeczenie i gniew. Jedną z wielu myśli może być wtedy: „Jak on mógł mi to zrobić?”. Nie jest to reakcja racjonalna, ale jest ona ludzka, stanowi próbę poradzenia sobie z bólem. Jest także częścią procesu opłakiwania straty – żałoby po utracie wyobrażenia o dziecku. Kiedy podejmujesz wysiłek refleksji nad swoimi uczuciami, dojdziesz byc może do wniosku, że jedyną rzeczą, jakie Twoje dziecko Ci „zrobiło”, jest okazanie nadziei i wiary, że wasza relacja może ulec poprawie, jeśli ty będziesz znał o nim prawdę.

Twoje dziecko od dawna wiedziało o swojej orientacji

Możesz domniemywać, że twoje dziecko zostało przez kogoś uwiedzione i w ten sposób wciągnięte do homoseksualnego świata. To bardzo rozpowszechnione, mylne wyobrażenie o osobach homoseksualnych – a mianowicie, że one „werbują” do swojego „stylu życia”. Nikt nie „uczynił” twojego dziecka homoseksualnym. On lub ona prawdopodobnie od dawna wiedział/a, że jest inny/a – żadna grupa ani osoba go/jej nie „zdeprawowały”.

Są rodzice, którzy wierzą, że to ich błędy wychowawcze stanowią przyczynę seksualnej tożsamości syna lub córki. Przez wiele lat psychologia i psychiatria rozpowszechniały teorie na temat wpływu osobowości rodziców na rozwój homoseksualny dziecka – dominująca kobieta, słaby mężczyzna lub brak modelu roli własnej płci. W świetle dzisiejszej wiedzy naukowej teorie te zostały dawno przez psychologię i psychiatrię zarzucone. Działania PFLAG, Lambdy Szczecin, Lambdy Warszawa, KPH i innych organizacji skupiają się m.in. na obalaniu tego rodzaju mitów i błędnych koncepcji z naszej zbiorowej świadomości.

Osoby o innej orientacji seksualnej są w każdej grupie

Osoby homoseksualne wywodzą się z bardzo różnych rodzin. Niektóre mają dominujące matki, a inne dominujących ojców. Geje, lesbijki i osoby biseksualne bywają jedynakami albo najmłodszymi, średnimi lub najstarszymi dziećmi. Ich bracia i siostry również bywają homoseksualni albo heteroseksualni. Wielu z nich pochodzi z rodzin, które nasze społeczeństwo uznałoby za „wzorowe”.

Wielu rodziców zastanawia się, czy istnieją genetyczne lub biologiczne podstawy homoseksualności. Prowadzone są wprawdzie genetyczne badania nad homoseksualnością, ale nie ma dotychczas ostatecznych wyników dowodzących „przyczyny” homoseksualności lub heteroseksualnosci. Biorąc pod uwagę brak tych danych, chcielibyśmy zachęcić Cię do zastanowienia się nad tym, dlaczego tak ważne jest dla Ciebie, żeby wiedzieć: Dlaczego?

Czy Twoje wsparcie i miłość do dziecka uzależnione są od możliwości wskazania przyczyny? Czy od osób heteroseksualnych też wymagamy tego rodzaju uzasadnienia swojej seksualności? Pamiętaj, że geje, lesbijki i biseksualni zawsze byli i są w każdej grupie społecznej, religijnej, narodowej czy rasowej, a co za tym idzie – podobnie jak osoby heteroseksualne – bardzo się od siebie różnią i różnymi drogami kształtują swoją seksualną tożsamość. Więc chociaż może nas to ciekawić, wiedza o tym, dlaczego nasze dziecko jest homoseksualne, nie jest konieczna do tego, by je kochać i wspierać.